شب سفر

سلام عزیزکم
صبح زیبایت بخیر
وقتی چشم های روشن فریبنده ات را به این جهان بگشایی من دیگر در کنار تو نیستم، مقصدم آنچنان مهم نیست اما کوله بارم جز خاطرات دوست داشتنت هیچ چیز نیست، بیدار که شدی مثل همیشه چایت را بنوش و برای خوردن صبحانه تنبلی نکن، چهره ی لاغر و ضعیف شده ات نمای خوبی برای خاطره شدن ندارد، دوباره به اتاقت برگرد و موسیقی زیبایی را که دوس داشتی بنواز، اینبار کمی شاد تر، برای ناهار به بهترین رستوران شهر برو و بهترین غذای روز را سفارش بده، اگر خواستی به کسی از همدمانت بگو تا همراهت بیاید، شنیده ام کافه ای جدید در انتهای خیابانی غریب باز شده است، تنها خیابان شهر که با هم قدم نزدیم، باید جای خوبی برای گذراندن عصر زیبای بهاری باشد، و شب که در دنیای مجاز فرای این شهر میگردی دوباره برایش شعر بخوان و غزل بنویس و از همه بیزاری ات نسبت به من بگو، من هم قول میدم در تمام جاده ی پیش رو فراموش نکنم که از ترس دندان هایم را به هم بفشارم و منتظر روز مجازاتم بمانم، آخر خوب میدانم که باعث تمام سیاهی های زندگی زیبایت کسی جز من نیست، کسی جز ادعا هیچ کار دیگری از او بر نمی آمد...
تصدقتان شوم عزیزکم،
مواظب شب های پر از وحشت باش
خورشید این روزها کمی بازیگوش تر از قبل شده است

مرا به خدایت نه به هوایت بسپار تا رهسپار همان مقصد ناپیدا شوم که بازگشتی از آن نیست
خداوند نگه دار تو و همه ی خواسته هایت