می نویسم دیدار... تو اگر با من و دلتنگ منی ... یک به یک فاصله ها را بردار....

سخنی نیست برایت بنویسم اما

بیش از هر لحظه کنون دلتنگم

خسته ام گیج و سراپا تردید

پشت بر پشت خودم میجنگم

خبری نیست گلم، دلبرکم

اندکی خسته ام از این دنیا

که چرا بین من و هم نفسم

فاصله، بی خبر آمد ناگا (ه)

خبری نیست گلم، دلتنگم

بحر آن لحن پر از آرامش

زود برگرد به فصل اول

زود برگرد به پیشم، خواهش...

آنچه گفتم سخن از دل بود و قصه ی غصه ی ناگاه دلم

آنچه کردم سخنی بی نقطه از سراسیمگیه تنهایی

....

یا زینب کبری (س)

جز تو کسی نمیتونه کمکم کنه بانو،

تویی که خواهری...

بریز به جونم آرامش و آسایش و خواهرانگی رو...

که لبریزم از درد و تشویش و تردید...

که دلتنگم از لحن آروم شب هاش...

کنار تو فقط آروم میشم......