کجا ؟!

دلتنگم این واژه مرا میخشکد

دلتنگی واژه ی سختیه، تحملش آسون نیست، خصوصا وقتی دائما از دور و اطرافت میشنوی بابا نمیتواد تو زندگیش باشی، میخواد بکشه کنار، از زندگیت بره بیرون، و تو سعی میکنی بجنگی اما هر رفتاری میبینی این موضکف رو ببشتر برات باورپذیر میکنه، باورت رو نسبت به حرف ها از دست میدی، به خودت میگی چی شد؟! چرا یهو همه چی اینجوری شد؟ میخوای بزنی زیر هر چی تا الان یاد گرفتی، اما نمیتونی، تربیتت، زندگیت، آموخته هات، علاقه ات اجازه نمیده، مثه کنه چنگ انداختی به زندگیش از ترس اینکه از این بند جدات نکنه اما داره طناب رو میبره و تو نمیخوای ببینی، چرا روش نمیشه بگه برو؟ روش نمیشه؟! یا واقعا نمیخواد برم؟ چرا هیچ رنگی دورم نیست، ذهنم سفیده، هیچی توش نیست، چه آغتز بدی داشت سال ۹۵، مثل همه ی سالهایی که گذشت، ۹۵ هم بد شروع شد، تجربه ثابت کرده هر چی ام تلاش کنم بازم بد تموم میشه، بازم سخت تموم میشه... خدا بخیر کنه انتهای امسالو...

انتهای سالی که با تنهایی شروع بشه ... فاتحه اس...

کنار تو فقط آروم میشم......